قطعه خوشنویسی | طنینِ بی‌خبری

قطعه خوشنویسی | طنینِ بی‌خبری

این اثر یک قطعه سیاه‌مشق مدرن است که با نگاهی انتزاعی به خط نستعلیق و با الهام از مفاهیم فلسفی اشعار خیام اجرا شده است. ترکیب‌بندی اثر بر پایه تقابل میان سطوح ضخیم و پررنگ با خطوط ظریف و رها استوار است. هنرمند با مهارت در اجرای تکنیک «خشک‌نویسی» و ایجاد بافت‌های تصادفی در میان حروف بزرگ، حسی از قدمت و فرسایش آگاهانه را به نمایش گذاشته که به اثر هویت گرافیکی متمایزی بخشیده است.

استفاده از مرکب سیاه بر روی کاغذ دست‌ساز با پتینه طلایی و کهنه، تضاد بصری قدرتمندی ایجاد کرده است. الیاف مشهود کاغذ و نفوذ نامنظم مرکب در بافت آن، به اثر عمق مادی بخشیده و آن را از یک نوشته ساده به یک حجم بصری تبدیل کرده است. این انتخاب متریال، پیوندی میان اصالت خوشنویسی سنتی و بیان جسورانه هنرهای تجسمی معاصر برقرار می‌کند.

در این قطعه، محوریت با فرم و حرکت است؛ جایی که چرخش‌های قلم و کشیدگی‌های مورب، ریتمی ناآرام و در عین حال متوازن را پدید آورده‌اند. «طنین بی‌خبری» به دلیل قدرت بصری بالا و اجرای تکنیکال منحصر‌به‌فرد، اثری است که فراتر از کلمات، با مخاطب ارتباط برقرار کرده و گزینه‌ای فاخر برای مجموعه‌داران و فضاهای معماری با رویکرد مینیمال و معاصر محسوب می‌شود.