قطعه خوشنویسی | رقص مرکب

این اثر خوشنویسی با بهره‌گیری از مرکب بر کاغذ دست‌ساز شکل گرفته است؛ جایی که حرکت قلم، ریتمی آزاد و پویا ایجاد کرده و ترکیب حروف به ساختاری بصری و شاعرانه تبدیل شده است. بافت طبیعی کاغذ در کنار تیرگی مرکب، تضادی میان لطافت زمینه و قدرت خطوط پدید آورده است.

در این اثر، خوشنویسی تنها به خوانش واژه‌ها محدود نمی‌شود، بلکه فرم، حرکت و فضای میان حروف نقش اصلی را در بیان هنری ایفا می‌کنند. پیچش خطوط و تراکم حروف، حس جریان و تداوم را در سطح اثر به وجود آورده است.

«آوای سیاه» بازتابی از پیوند سنت خوشنویسی ایرانی با نگاه معاصر به فرم و ماده است؛ اثری که در آن مرکب و کاغذ دست‌ساز به عنوان دو عنصر اصلی، گفت‌وگویی میان اصالت، حرکت و زیبایی بصری شکل می‌دهند.