قطعه خوشنویسی | آوای حروف

این اثر خوشنویسی با مرکب بر کاغذ دست‌ساز اجرا شده و با ترکیب خطوط سیال و حرکت‌های پیوسته‌ی قلم، فضایی زنده و پویا ایجاد کرده است. زمینه‌ی سبز کاغذ در کنار تیرگی مرکب، تضادی آرام و هماهنگ به وجود آورده و جلوه‌ی بصری حروف را تقویت کرده است.

ساختار اثر بر پایه‌ی کشیدگی‌ها، چرخش‌ها و ریتم متنوع خطوط شکل گرفته است. جریان آزاد قلم و ارتباط میان بخش‌های متراکم و فضای خالی، حس حرکت و تداوم را در ترکیب به نمایش می‌گذارد و خوشنویسی را به عنصری تصویری تبدیل می‌کند.

«نفسِ حروف» نمایانگر پیوند میان سنت خوشنویسی ایرانی و نگاه معاصر به فرم است؛ اثری که در آن مرکب، کاغذ و حرکت دست هنرمند در کنار یکدیگر زبانی مستقل از زیبایی و بیان ایجاد کرده‌اند.