قطعه خوشنویسی | هم‌آواییِ خطوط

این اثر خوشنویسی با مرکب بر کاغذ بافت‌دار اجرا شده و بر پایه‌ی ترکیب آزاد فرم‌های خطی، تراکم حروف و حرکت پرشتاب قلم شکل گرفته است. زمینه‌ی خاکستری و کهنه‌نمای کاغذ در کنار تیرگی عمیق مرکب، فضایی متین و تأمل‌برانگیز ایجاد کرده و تضادی میان سکون سطح و پویایی خطوط به وجود آورده است.

در ساختار این اثر، برخورد خطوط شکسته، کشیده‌های ممتد و چرخش‌های ناگهانی قلم، ریتمی زنده و چندلایه ایجاد کرده‌اند. تراکم فرم‌ها در بخش‌هایی از ترکیب، در کنار فضاهای باز میان حروف، تعادلی میان آشفتگی و هماهنگی پدید آورده و مسیر حرکت دست هنرمند را در سراسر اثر آشکار می‌کند.

«هم‌آواییِ خطوط» روایتی از ارتباط میان نظم و رهایی است؛ اثری که در آن حروف از قالب نوشتار فراتر رفته و با تکیه بر حرکت، ریتم و انرژی بصری، به زبانی مستقل برای بیان احساس تبدیل شده‌اند.