قطعه خوشنویسی | رقصِ کهنه‌نما

قطعه خوشنویسی | رقصِ کهنه‌نما

این اثر در قالب سیاه‌مشق نستعلیق و با ساختاری متراکم و مورب اجرا شده است. حروف درهم‌تنیده و تکرارشونده، به جای خوانش مستقیم متن، بر ریتم، وزن و حرکت بصری تأکید دارند. ترکیب کلی اثر از بالا به پایین و با جهتی پویا شکل گرفته و فضای کادر را به‌طور کامل درگیر کرده است.

زمینهٔ اثر با رنگ‌های گرمِ قهوه‌ای، خردلی و کرم، حالتی کاغذ دست‌ساز و کهنه‌نما دارد. تضاد میان مرکب تیره و بافت فرسودهٔ زمینه، جلوه‌ای اصیل و ماندگار به تابلو بخشیده است. تغییر ضخامت خطوط و کشیدگی‌های نرم و تند در کنار هم، به ساختار اثر تنوع و عمق بصری داده‌اند.

«رقص ۱۲۰۴» نمونه‌ای از پیوند خوشنویسی سنتی با بیان تجسمی معاصر است. این اثر بیش از آنکه بر خوانایی متن تکیه داشته باشد، بر ارزش‌های فرمی و ترکیب‌بندی استوار است و برای ثبت در مجموعه‌های هنری و ارائه در پلتفرم‌های تخصصی هنرهای تجسمی، انتخابی مناسب به شمار می‌آید.