خوشنویسی از غزل حافظ با قلم شکسته‌نستعلیق

«خوشنویسی از غزل حافظ با قلم شکسته‌نستعلیق»

متن شعر (حافظ)

چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدی‌ست

آن به که کار خود به عنایت رها کنند

این اثر، نمونه‌ای از خوشنویسی فارسی با مرکب مشکی و در قالب نستعلیق شکسته است که بیتی از حافظ را با بیانی روان و کشیده به تصویر می‌کشد. در این قطعه، نام شاعر در بالای متن آمده و خودِ بیت به‌عنوان محور اصلی اثر، با تأکید بر ریتم، پیوستگی و حرکت قلم نوشته شده است.

ترکیب‌بندی اثر در یک قاب مستطیلی منظم و با حاشیه‌ای ظریف ارائه شده و بر زمینه‌ای تیره قرار گرفته است. این انتخاب بصری، کنتراست مناسبی میان متن روشن و فضای پیرامونی ایجاد کرده و باعث شده تمرکز اصلی بیننده بر فرم حروف و انسجام نوشتار باقی بماند.

این قطعه را می‌توان نمونه‌ای از پیوند شعر کلاسیک فارسی با خوشنویسی معاصر دانست؛ اثری که در آن، محتوا و فرم در تعادلی دقیق قرار گرفته‌اند. سادگی صفحه‌آرایی، وقار اثر را حفظ کرده و خوانش آن را برای ثبت در آرشیو یا صفحه معرفی آثار هنری مناسب می‌سازد.